Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Interview with a Porn Star (Travis Wade)


© Falcon Studios (www.falconstudios.com)

Συνέντευξη με έναν πορνοστάρ (Travis Wade )
Στα 27του χρόνια ο Travis Wade εμφανίστηκε στο σκηνικό χώρο του gay πορνό με την ταινία Hardline των Jocks Studios (JocksStudios.com), παραγωγή του 1997. Τα Falcon Studio, ήξεραν από την πρώτη στιγμή που τον είδαν ότι έχουν να κάνουν με ένα καλό «πράγμα» και έτσι γρήγορα υπέγραψαν ένα αποκλειστικό συμβόλαιο μαζί του. Από τότε, ο χορευτής/performer έχει εμφανιστεί σε 12 ταινίες για το θρυλικό στούντιο, συμπεριλαμβανομένου και των προσφάτως κυκλοφορηθέντων Hard to Hold και No Way Out. Ο επιβλητικός ενεργητικός ρόλος τον ακολουθεί σε όλες τις ταινίες εκτός από την ταινία The Crush, στην οποία τον απολαύσαμε και σαν παθητικό για πρώτη φορά.
Γεννημένος στις 17 Σεπτεμβρίου του 1972, στο Τέξας, ο ίδιος αυτοπεριγράφεται ως «performer from birth» και επιθυμεί να στίσει την επίσημη ιστοσελίδα του τους επόμενους μήνες. Ελπίζει να καταστεί όσο το δυνατόν πιο διαλογική, με περιοδικές ζωντανές συνομιλίες και ένα κατάστημα όπου τα ρούχα και άλλα προσωπικά του αντικείμενα θα είναι διαθέσιμα, εκτός από τις απαραίτητες φωτογραφίες που ούτως ή άλλος βρίσκονται σε πολλές διαδικτυακές τοποθεσίες. Επίσης ένα βίντεο σόλο, που ενδεχομένως θα γυρίσει ο Wade. Αλλά θα πωλείται -μαζί με τις ταινίες του- και ο ακυκλοφόρητος ακόμα δονητής του.
Τον συναντήσαμε στη μέση ενός τουρνουά μπόουλινγκ. Δεδομένου ότι οι λωρίδες δεν είναι το καλύτερο μέρος για να πραγματοποιηθεί μια συνέντευξη, προγραμματίσαμε μια συνάντηση αργότερα, μέσα στην εβδομάδα, ακριβώς λίγο πριν πετάξει στο Σαν Ντιέγκο για μια εμφάνιση.
 © Falcon Studios (www.falconstudios.com)

- Είστε μεγάλος σφαιριστής νομίζω.
Travis Wade: Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, πάντα, κάπου σκέπτομαι το τι πρόκειται να συμβεί μετά το πορνό. Θα 'θελα λοιπόν να πάρω μερικά μαθήματα και να δω αν με παίρνει. Ξέρετε, μπορείτε πάντα να βρείτε τουρνουά για τα Σαββατοκύριακα, τουλάχιστον εδώ, το ξέρω. Στην περιοχή αυτή μπορείτε πάντα να βρείτε τουρνουά που πληρώνουν εγγυημένα για την πρώτη θέση, όπως και για άτομα με ειδικές ανάγκες. Έτσι, θέλω να πω, είναι απλά κάτι διασκεδαστικό και το κάνω. Δεν έχω κερδίσει τίποτα.
- Από πορνοστάρ έγινες επαγγελματίας μπόουλινγκ;
- Travis: Αυτό θα ήταν σκατά, έτσι δεν είναι;
- Ναι αλλά μπορείς να λες στους ανθρώπους. «Ω! γεια σας, παίζω μπόουλινγκ τώρα είμαι σε ένα τουρνουά, ναι, κάλεσα και αυτόν τον τύπο, που είναι δημοσιογράφος... ».
Travis: Όχι, μάγκα δεν είμαι ο τυπικός πορνοστάρ. Αυτό το πράγμα είναι που με κάνει τόσο καυτό στη βιομηχανία του σεξ νομίζω, ακριβώς αυτό, ότι δεν είμαι ο τυπικός πορνοστάρ. Στην οθόνη, έχω ακούσει πολλά από διάφορους ανθρώπους, αλλά έχω φέρει αυτόν τον συγκεκριμένο τύπο αρσενικού που ενώ είναι σκληρός, το κάνει ακριβώς έτσι, απλά, και ζεστά, ξέρεις…
- Πώς ξεκίνησες στη βιομηχανία;
- Travis: Στην πραγματικότητα, ήρθα από το ναυτικό. Ήμουν στο ναυτικό για τέσσερα χρόνια. Όταν βγήκα από το ναυτικό, ένας από τους φίλους μου, ο Barry, μου εμπιστεύτηκε ότι ήταν ομοφυλόφιλος -και έκλαιγε όταν μου το εκμυστηρευόταν. Είχα πάει τότε στο Jersey για τριάμισι χρόνια και αυτό ήταν δίπλα στη Νέα Υόρκη. Είχα πάει για να δω διάφορα πράγματα, ήταν η περίοδος που έψαχνα να δω τι θα γίνει μετά το ναυτικό. Δεν ήταν καμιά μεγάλη ούτε σίγουρη υπόθεση βέβαια.
Μου εξομολογήθηκε και μου έλεγε, «ότι είναι μεγάλη υπόθεση γι' αυτόν να τον δέχονται όπως είναι και να τον κατανοούν». Ξέρετε. Και έκλαιγε, και ήμουν, υποθέτω, γι' αυτόν η αρρενωπή εικόνα του τόσο κατά κατά τη διάρκεια της εφηβείας στο λύκειο αλλά και μετά. Ήμασταν καλοί φίλοι. Του είπα, «Κοίτα φίλε, είμαι εδώ μην ανησυχείς και θα πάμε όπου θες, αν θες γυρίζουμε πίσω στο Ντάλας και αν θες θα βγούμε μαζί έξω για κανένα κλαμπ, αα σου δείξω πως πραγματικά, είμαι εντάξει. Μπορούμε να φύγουμε έξω από τις λέσχες μας και να κάνουμε μια καλή νέα αρχή, είμαι έτοιμος γι' αυτό». Και να σκεφτείς ότι δεν ήξερα πραγματικά κάποιο από τα γκέι κλαμπ που ήταν στο Ντάλας. Γι 'αυτό και ήταν μια σκέψη της στιγμής, δεν ήταν ένα είδους ψυχρού υπολογισμού, εξάλλου δεν είναι το είδος μου αυτό και μάλιστα μια τέτοια στιγμή που ένας φίλος μου εξομολογήθηκε κάτι τόσο πολύ προσωπικό.
(Αργότερα, στο Ντάλας), πήγαμε στο κέντρο Village και υπήρχαν παιδιά που χόρευαν και κέρδιζαν χρήματα από αυτό. Και σκέφτηκα - προσπαθώντας να μην είναι πολύ εγωιστικό αυτή τη στιγμή - ζήτησα από τον φίλο μου να με συγκρίνει με αυτά, «σύγκρινέ με με τα παιδιά που είναι εκεί πάνω και χορεύουν» του είπα. Και μου είπε, «λοιπόν, έχεις ένα άπαιχτα καλύτερο σώμα και από την άλλη είσαι πολύ πιο νόστιμος από όλα αυτά που βλέπω εκεί». Οπότε του είπα, «εντάξει, σ' ευχαριστώ».
Μεγάλη ιστορία και συγχρόνως σύντομη. Χόρεψα για λίγους μήνες αργότερα εκεί, και ένας τύπος ήρθε και με ρώτησε αν είχα ποτέ σκεφτεί να κάνω γκέι πορνό. Ξεκινήσαμε να μιλάμε, και η κουβέντα πήγε αμέσως στα χρήματα, και του είπα, «ξέρεις, εγώ θα προσπαθήσω κάτι για μία φορά και βλέπουμε». Με ρώτησαν επίσης να δουν αν θα έκανα μια τολμηρή φωτογράφιση για ένα περιοδικό. Δέχτηκα, η φωτογράφιση είναι η πιο τολμηρή που έχω κάνει ποτέ, ήταν για το περιοδικό "In Touch". Χρησιμοποίησαν βέβαια ένα διαφορετικό όνομα από το Travis Wade.
- Νομίζω ότι κάτι θυμάμαι. Τι όνομα ήταν αυτό;
- Travis: Jason Ingram, ήταν, νομίζω, αυτό που χρησιμοποίησαν. Δεν ξέρω τι έκαναν λάθος, αλλά η όλη φάση ήταν σκατά, ξέρετε. Αν και βγήκαν πραγματικά ωραίες φωτογραφίες, και ήμουν απόλυτα ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, η διαδικασία όμως ήταν χάλια. Έτσι έστειλα τις εικόνες στα Falcon Srtudio και είπαν ότι ήθελαν να με δουν.
- Έτσι έστειλες τις εικόνες στο Falcon, θα τους άρεσες, και σε κάλεσαν.
- Travis: Μου πρότειναν το Hardline.
- Η υπογραφή της σύμβασης, ήταν για ένα ορισμένο αριθμό των ταινιών; Όταν έληξε;
- Travis: Ναι, πέντε σκηνές πραγματικά. Για ένα χρόνο. Οι πέντε σκηνές έπρεπε να γίνουν μετά από ένα έτος, και πραγματικά κατέληξα να έχω γυρίσματα 13 μήνες για να κάνουν τις πέντε σκηνές. Το Mercury Rising ήταν το φινάλε για την πρώτη σύμβαση.
- Και τότε θα υπόγραφαν εκ νέου μαζί σου;
- Travis: Ναι, περίμενα ένα χρόνο γιατί είχα αρχίσει να σκέφτονται, ξέρετε, μερικοί άνθρωποι έρχονται εδώ για να κάνουν έξι ή επτά ταινίες, ή 20 ταινίες μέσα σε ένα χρόνο, και στη συνέχεια να... πάνε. Αλλά σκεφτόμουν, αυτά τα χρήματα είναι ένας εύκολος τρόπος και έρχονται για μένα από εδώ και μπορώ να κάνω και 20 ταινίες με όλες αυτές τις διαφορετικές εταιρείες που υπάρχουν.
- Επίσης, μπορείτε να καείτε αν κάνετε 20 ταινίες σε ένα χρόνο.
- Travis: ... Κανείς δεν νοιάζεται ποιος είσαι ...
- ... Ακριβώς, κανείς δεν νοιάζεται, και θα ήταν χάλια ...
- Travis: Τα χρήματα δεν είναι στις ταινίες πραγματικά. Τα χρήματα είναι καλά για τις ταινίες, αλλά αν είσαι ένας χορευτής την ίδια στιγμή -το οποίο εγώ ήμουν πριν την ενασχόληση μου με το σινεμά- τότε απλώς τετραπλασιάζεις τα χρήματά σου όταν είσαι και χορεύεις παράλληλα σε ένα κλαμπ.
- Σίγουρα αυτό αυξάνει το προφίλ σας και το κασέ σας.
- Travis: Σίγουρα.
- Τα Falcon είχαν αποκλειστικά τον Travis Wade. Είναι άλλο πράγμα να λες, «Travis Wade, so-n-so» σε αντιδιαστολή με το «Falcon Exclusive Travis Wade».
- Travis: Ναι, αυτό είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους έχω μείνει με τα Falcon Studios ως τώρα. Επειδή ακούγεται πολύ καλύτερα λέγοντας «Ο Travis Wade αποκλειστικά από τα Falcon».
- Αφού είχες πειραματιστεί, και είχες αρκετή εμπειρία στο παρελθόν, πως ήταν όταν έκανες το Hardline. Ήταν εκνευριστικό; Ήταν δύσκολο; Τι ήταν;
- Travis: Ήταν παράξενο. Θέλω να πω, έχοντας τόσους πολλούς ανθρώπους γύρω μου, ενώ προσπαθούσα να το παίξω σκληρός. Ήταν περίεργα. Η πρώτη σκηνή πήρε οκτώ ώρες.
- Ουάου.
- Travis: Επειδή ακριβώς δεν είχα συνηθίσει.
- Οκτώ ώρες ...
- Travis: Πήρε οκτώ ώρες για την πρώτη, αλλά τώρα όταν κάνουμε σκηνές, σε δύο, δυόμισι ώρες είμαστε έτοιμοι.
- Αυτό είναι πραγματικά πολύ καλό.
- Travis: Ναι, έρχεται ακριβώς με τη μάθηση. Ο Bruce Matthews (συνεργάτης του Wade στο Hardline) είχε κάνει μόνο μία ταινία νομίζω, όταν κάναμε το Hardline. Έτσι δεν μπορούσε να μου δώσει τη διορατικότητα, την άνεση και τον χρόνο που χρειαζόμουν. Τώρα, όταν ασχολούμαι με κανέναν νέο στη βιομηχανία που δεν έχει κάνει ταινία, ή έχει κάνει μόνο μία-δύο, προσπαθώ να τον βοηθήσω να του δώσω -δεδομένου ότι είμαι σαν παλαίμαχος πλέον- προσπαθώ να του δώσω χρήσιμες συμβουλές για να είναι έτοιμος και για να λύνονται τα θέματα γρηγορότερα.
Το Hardline ήταν η μεγαλύτερη ταινία διότι ήταν η πρώτη και στη συνέχεια έμαθα λίγα κόλπα για να περάσω πιο γρήγορα. Το The Freshmen ήταν το επόμενο, και δεν λέω τίποτα κακό για κανέναν άλλο αλλά το The Freshmen ήταν η σκληρότερη σκηνή μου αν και η χημεία δεν ήταν εκεί.
- Νομίζω ότι ο καθένας καταλαβαίνει ότι μερικές φορές έχετε συνεργαστεί με ανθρώπους που δεν υπήρχε μια τέλεια χημεία, έτσι μερικές φορές δεν λειτουργεί όλο αυτό και προς τα έξω, τουλάχιστον όσο θα μπορούσε.
- Travis: Το The Freshmen ήταν μια μαθησιακή εμπειρία για μένα και για το Falcon. Μετά από αυτό, τα πράγματα ήταν πολύ πιο εύκολα, επειδή συνειδητοποίησα που κοιτάζω γιατί ήταν μόλις η δεύτερη ταινία που γύριζα.
- Τώρα που ξέρετε, και τώρα που η Falcon ξέρει ποιος θα εργαστεί καλά, είστε ο τύπος του καλλιτέχνη που απολαμβάνετε ιδιαίτερα σε συνεργασία σας μαζί τους;
- Travis: Λίγο πολύ τώρα είμαι μοντέλο τύπου Falcon. Αυτό είναι ένα συγκεκριμένο είδος. Και όλοι γνωρίζουν το μοντέλο Falcon. Είναι ένας ορισμένος τύπος μοντέλου. Φαίνονται μεγάλοι, είναι τέλειοι, τον έχουν μεγάλο... Η τυποποίηση είναι ένα «πρόστιμο» για τη συνεργασία μαζί τους.
- Πείτε μας μερικούς από τους αγαπημένους σας καλλιτέχνες (γενικά);
- Travis: Ο Peter North (γνωστός και ως Matt Ramsey). Ο Peter North ήταν ο ήρωάς μου. Κάθε φορά που γύριζε ταινία, δεν έχει σημασία πότε ήταν, έπαιρνε για μένα και ένα σαν γαλόνι. Εκείνος έχει ένα καταπληκτικό τρόπο, και έχει ένα τεράστιο πουλί. Αν θέλετε να αναφέρω ένα πορνοστάρ, gay ή straight, αυτός θα ήταν ο Peter North.
- Έχετε εκσπερματίσει από την πρώτη στιγμή, ή λίγο αργότερα;
- Travis: Είναι πάντα στο τέλος. Γίνονται όλα τα πράγματα και όλη η σκηνή σεξ που πρέπει να γίνει πάντα και μετά θα εκσπερματίσεις. Έτσι, ό,τι εξακολουθεί να συμβαίνει γίνεται με την ίδια σειρά. Εμείς κάνουμε τα πράγματα αρχικά με τα ρούχα, και στη συνέχεια δουλεύουμε μερικώς ντυμένοι για να καταλήξουμε στο γυμνό και εκεί θα λειτουργήσει…
Στην ταινία που γυρίστηκε στην Ελλάδα (το Out Of Athens), ήταν παράξενο. Αυτό που συνέβη, όταν βγήκαμε και επρόκειτο να γυρίσουμε την τελευταία σκηνή. Πραγματικά ήταν εκεί νομίζω έξι ή επτά παιδιά γύρω από έναν άντρα. Ξεκινώντας από το ένα άκρο, σε πρώτο πλάνο κάθονταν όλα στη σειρά και τον παίζανε για να εκσπερματίσουν αφού η σκηνή είχε τελειώσει, -ορκίζομαι στον Θεό- μέσα σε ένα λεπτό από τον ένα εκσπερματισμό στον επόμενο τύπο στη γραμμή σουτ, και τον επόμενο τύπο στη γραμμή σουτ ... και όλες οι εκσπερματίσεις έγιναν μέσα σε λίγα -δέκα λεπτά- από έξι ή επτά παιδιά. Απλώς πήγε γρήγορα. Μερικές φορές μπορεί να πάει καλά και μερικές φορές να περιμένετε για λίγο για έναν άντρα για να… πυροβολήσει.
- Και μερικές φορές βγαίνετε έξω για φαγητό και επιστρέφεται...
- Travis: Μερικές φορές το κάνουμε, παίρνουμε το μεσημεριανό γεύμα. Υπάρχουν τόσα πολλά και τόση δραστηριότητα που γίνεται κατά τη διάρκεια της σκηνής, που μερικές φορές είναι ακριβώς πάρα πολύ πόνος στο τέλος της σκηνής για να χύσει το πουλί μας, επειδή κάποιες φορές είναι μουδιασμένο.
- Πόσοι άνθρωποι είναι συνήθως στο σύνολο σε ένα γύρισμα; Μήπως εξαρτώνται ακριβώς από το είδος της ταινίας;
- Travis: Εάν είναι μια one-on-one σκηνή, έχεις έναν σκηνοθέτη, βοηθό σκηνοθέτη, που ο τύπος ρίχνει το φως, έχεις τον τύπο της μηχανής, και τον τύπο με το make-up. Αυτοί είναι πέντε. Συνήθως, είναι έξι ή επτά. Εάν είναι μια μεγάλη ομαδική σκηνή, μερικές φορές θα υπάρχουν δύο εικονολήπτες και μερικές φορές όχι. Το νούμερο του συνεργείου συνήθως, εξαρτάται από το αν είναι ζευγάρι ή αν έχουμε σκηνή με ομάδα ανθρώπων. Εκτός από τα μοντέλα, συνήθως, είναι κατά μέσο όρο μεταξύ πέντε με επτά άτομα.
- Αυτό δεν είναι τόσο άσχημα. Περίμενα 15 άτομα.
- Travis: Εξαρτάται επίσης από το αν η σκηνή χρειάζεται και φύλακες.
- Αν είστε σε μια βάρκα στη μέση του λιμανιού;
- Travis: Στο Mercury Rising μια σκηνή με ένα ζευγάρι γυρίστηκε στα εκατό μέτρα από τον αυτοκινητόδρομο. Η δική μου σκηνή στο τρακτέρ ήταν 150 μέτρα από τον αυτοκινητόδρομο. Έτσι, είχαμε μεγάλες κουβέρτες ήχου και ομπρέλες που εμποδίζουν τη θέα από τον αυτοκινητόδρομο.
- Είναι δύσκολο να είναι κανείς αποκλειστικός; Δεν μπορείτε να συνεργαστείτε με οποιοδήποτε άλλο στούντιο;
- Travis: Αυτή τη στιγμή, σε αυτό το σημείο της καριέρας μου, δεν θα το ήθελα.
- Έχετε συνεργαστεί με μόνο δύο σκηνοθέτες, τον John Rutherford και τον Chi Chi LaRue, δεν έχουν εντελώς διαφορετικό στυλ; (Ο Rutherford κατευθύνει όλα τα βίντεο του Falcon, και ο LaRue έχει σκηνοθετήσει στα Jocks films).
- Travis: Με τον Chi Chi είναι λίγο καλύτερα, δεν ξέρω... είναι και οι δύο πολύ έντονες προσωπικότητες. Ο Chi Chi υψώνει τη φωνή του περισσότερο, αλλά μόνο για να προκαλέσει περισσότερο ενθουσιασμό νομίζω. Και οι δύο θέλουν ουσιαστικά το ίδιο πράγμα, γιατί ο John θα κοιτάξει πέρα από το αποτέλεσμα, πριν φτάσει να κυκλοφορήσει ως προϊόν των Falcon Studios.
- Όταν παρακολουθείτε τις τρεις διαφορετικές γραμμές ((Falcon, Jocks, και Mustang) μπορείτε να πείτε, υπάρχει μια διαφορά μεταξύ τους, αλλά η ποιότητα των ερμηνευτών είναι συνήθως αρκετά ισότιμη.
- Travis: Μερικές φορές εάν έχουν έναν αποκλειστικό στη Falcon απλά θέλουν να τον έχουν στο κάλυμμα, στο εξώφυλλο του κουτιού, που θα το βγάλουν στα Jocks films. Επειδή το πρόσωπό του θα πουλήσει.
- Μπορείτε να επιλέξετε τους ανθρώπους που θα έχετε μια σκηνή μαζί τους;
- Travis: Το μόνο που έχω ζητήσει, συγκεκριμένα, ήταν η σκηνή μου με Colby Taylor στο The Crush. Είχα τον τελευταίο λόγο για το ποιος επρόκειτο να είναι αφού θα ήμουν για πρώτη φορά παθητικός και δεν είχα να τους δώσω επιλογές. Είπα απλώς «οκ η σκηνή μου θα είναι με τον Colby».
Δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπεις κάποιον που ως τώρα το παίζει πολύ… ενεργητικός, και στη συνέχεια, για να σοκάρουν, να κάνει μια σκηνή παθητικού έρωτα.
- Ο Tom Chase το έκανε.
- Travis: Ο Tom Chase είναι αυτός που μας έκανε να έχουμε την ιδέα.
στη συνέχεια, για να σοκάρουν, να κάνει μια σκηνή παθητικού έρωτα.
- Bryan: Αυτό ήταν μια μεγάλη υπόθεση.
- Travis: Το ξέρω. Επίσης, αυξήθηκε η συνολική μου εικόνα στην επιχείρηση. Απευθύνεται σε ένα διαφορετικό κοινό. Μερικοί άνθρωποι απλά θέλουν να με δουν ως ενεργητικό. Και έπειτα υπάρχουν κ' εκείνοι οι άνθρωποι εκεί έξω που έχουν πει πόσο όμορφος είναι ο πισινός μου.
Σκέφτηκα ότι ήταν μια τέλεια ευκαιρία να κάνω κάτι με αυτό, επειδή είχα όλους αυτούς τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται. Κοιτώντας σε ολόκληρη τη βιομηχανία των αστέρων, οι οποίοι υπάρχουν χιλιάδες τώρα, εγώ και ο Colby Taylor, έχουμε συνολικά χημεία στο να είμαστε μαζί. Εμείς απλά κάνουμε. Είμαστε ο ένας για τον άλλο. Και αυτός είναι εδώ για όσο καιρό θα είμαι και ‘γω. Δεν έχω τίποτα κακό να πω γι 'αυτόν. Ορισμένα άτομα στη βιομηχανία, θα ήταν σπουδαίο να είχαν κάνει μια μεγάλη ζεστή παρόμοια σκηνή, αλλά υπήρξε διαμάχη κάπου στην καριέρα τους. Κανείς δεν έχει τίποτα κακό να πει για τον Colby.
Α! και δεν είχε μικρό πέος, έτσι δεν θα μπορούσε να με κατηγορήσει κανείς ότι διάλεξα «εύκολο δρόμο» με επτά ιντσών πουλί (17,5 εκ). Είναι ένας πραγματικά μεγάλος τύπος, και έξω από το σετ. Γι 'αυτό και τον επέλεξα.
Είδα τον Tom Chase να το κάνει, και οι άνθρωποι το γούσταραν αυτό. Είχα κάνει αρκετές σκηνές και είχα καθιερώσει τον εαυτό μου στο χώρο, και -με την παθητική σκηνή-, έδειξα στη συνέχεια, την ευελιξία μου.
Θα πάω να κάνω άλλο ένα; Πιθανώς όχι. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να λέει δεν θα το κάνω ...
- Ήταν δύσκολο για σας να το κάνετε;
- Travis: Όχι. Μετά από πολλές ταινίες, όταν είμαι στην οθόνη, δεν είμαι ένας διαφορετικός άνθρωπος, είμαι απλά ένας «φυσικός εκτελεστής». Έτσι, όλο το χρόνο κατά τη διάρκεια της σκηνής, -που ήμουν ενεργητικός με τον Colby-, ήταν ακριβώς σαν σκληρό ροκ γνωρίζοντας ότι ήταν εύκολο γι 'αυτόν. Αλλά για μένα, ήταν: «Πού είναι η κάμερα; Τι lookin καυτό θέλω; αυτό να φανεί όσο το δυνατόν πιο ζεστό...». Θέλω όλοι εκεί έξω που πηγαίνουν και παίρνουν αυτή την ταινία, να πούνε ότι είναι μία από τις καλύτερες ταινίες που έχουν δει ποτέ.
Θέλω να βάλω τον εαυτό μου -τουλάχιστον να αρχίσουν να βάλουν τον εαυτό μου- στην κατηγορία με τον Ken Ryker, τον Ryan Idol, τον Tom Chase. Υπάρχουν ορισμένα ονόματα στη βιομηχανία που όλοι γνωρίζουν και όλοι θα γνωρίζουν για πάντα. Το Mercury Rising ήταν αυτό που με έκανε διάσημο. Όλοι γνωρίζουν εμένα και το κόκκινο αυτοκίνητο. Είναι η ταινία που μου έκανε μεγάλο καλό. Το The Crush, ήθελα απλώς να είναι η ταινία που με κάνει μεγαλύτερο. Ήθελα το The Crush για να με πάει στο επόμενο επίπεδο, έτσι όταν είμαι έτοιμος να σταματήσω να κάνω ταινίες, να έχω πάντα την επιλογή του ενός ή δύο ετών και να εμφανίζομαι σε κλαμπ, σε βίντεο, και να κάνω γενικά εμφανίσεις.
Κοιτάξτε τον Jeff Stryker. Μπορεί να είναι στο χώρο, ακόμα και να κάνει χρήματα από το όνομά του, γιατί έκανε ένα όνομα (για τον εαυτό του). Έκανα το Mercury Rising, οι άνθρωποι ξέρουν ποιος είμαι, και τώρα, οι άνθρωποι το βλέπουν και λένε, «Θεέ μου, ο Travis Wade παθητικός! Ο Travis Wade παθητικός!» Και πρόκειται να είναι το επόμενο Mercury Rising για την καριέρα μου. Ήθελα να με πάει σε αυτό το επόμενο επίπεδο, ναι αυτό είναι που ήθελα να κάνω.
- Όταν εσείς κάνετε μια ομαδική σκηνή πώς είναι ενορχηστρωμένη; Αν αισθάνεστε την ανάγκη, μπορείτε να πάτε με άλλο πρόσωπο;
- Travis: Καλά, λίγο πολύ όλοι θέλουν να πάνε μαζί μου, -είμαι ο βετεράνος-, μπορώ να γύρω στο αυτί του άλλου και να πω, «Γεια, πραγματικά πιστεύω πως είσαι ο τύπος που τον έχει χαριτωμένο, νομίζω ότι θα μπορούσες να είσαι πραγματικά καυτός μαζί μου, θέλω να το κάνω μαζί σου». Όντας ο βετεράνος... Συνήθως αυτό θα συμβεί, αν μπορώ να το θέσω... στο αυτί του. Αν και δεν είναι η περίπτωση μου, δεν θέλω να νομίσετε ότι η επιλογή μου ξεκινά από το… κάτω μέρος.
- Το Hard to Hold και το No Way Out είναι οι δύο πιο πρόσφατες εκδόσεις που έχετε βρεθεί με σκηνές εκεί μέσα. Τι ήταν αυτό που σας εξίταρε να κινηματογραφηθείτε; Προφανώς, δεν είναι πολύ δύσκολο για σας δεν είναι μακριά ο ρόλος ενός χορευτή όπως στο Hard to Hold.
- Travis: Αυτό ήταν πραγματικά πολύ καλό όμως. Όταν πήρα για πρώτη φορά στο γύρισμα της ταινία και μόλις έφτασα μου λένε κατ' ευθείαν «βγαίνεις στη σκηνή».
- Ήσουν σαν, «Γαμώτο, γιατί το κάνουν αυτό πια;»
Travis: Είναι λίγο διαφορετικά όταν κάνεις μια ταινία. Είσαι πάντα έτοιμος για «εκτέλεση». Θα ήμουν ικανοποιημένος αν στη σκηνή του χορού, μπορούσα να είχα βγει με πλήρη εξάρτηση, που θα αφαιρούσα αργά με ένα καλό τραγούδι.
- Καλά ίσως αφού φτιάξετε στην ιστοσελίδα σας θα μπορούσατε να παράγετε ένα βίντεο που θα χορεύεται και θα γδύνεστε.
Travis: Είχα σχεδιάζει να κάνω ένα σόλο. Μου δόθηκε το OK για να κάνω ένα σόλο και από την εταιρεία που είμαι αποκλειστικός εφ' όσον δεν υπάρχει κανείς άλλος μαζί μου.
Το πράγμα που έκανε το Hard to Hold μια ειδική ταινία στην καρδιά μου, είναι γιατί ο Todd Peterson, ένας από τους τύπους που είναι στο ακροατήριο, εργάστηκε στο Σαν Φρανσίσκο όπου γυρίστηκε το βίντεο, και πέθανε λίγο μετά αφότου ολοκληρώθηκε. Κάθε φορά που  βλέπω την ταινία μου αρέσει πολύ το άνοιγμα με το χορό, αλλά βλέποντας τον Todd μου φέρνει δάκρυα στα μάτια.
- Υπάρχει κάποιος άλλος που θέλετε να εργαστείτε στο μέλλον;
- Travis: Δεν θυμάμαι εύκολα ονόματα και αυτό είναι κάτι που με σκοτώνει, δεν είμαι πολύ καλός με όλα αυτά τα ονόματα.
- Αν μου περιγράψεις ίσως μπορώ να καταλήξω σε ένα όνομα.
Travis: Το μικρό ξανθό παιδί που ήταν στο No Way Out μαζί μου.
- Ήταν το Hard to Hold, νομίζω;
Travis: Ναι στο Hard To Hold. Ναι, ήταν το μικρό ξανθό παιδί σε αυτό.
- Jeremy Jordan
- Travis: Αυτός είναι. Δεν ξέρω τι συνέβη σε αυτόν, αλλά ήταν ένας πραγματικά ωραίος τύπος. Ήταν ένας πολύ χαριτωμένος τύπος. Ήταν λίγο αφελής, είναι νέοι στη βιομηχανία. Είχε όμως μια αθωότητα και μια συστολή που εργάστηκαν πραγματικά και μου άνοιξαν τα κουμπιά μου.
- Η αναφορά ορισμένων καλλιτεχνών που έχασαν τις ζωές τους επηρεάζει αρνητικά όταν ανακαλύφθηκε ότι συμμετείχαν χωρίς προφύλαξη σε ταινία, ο Wade έχει συλλογιστεί πώς η καριέρα του ως ενήλικας "νόμιμος" ηθοποιός μπορεί επηρεάσει τις πιθανότητές να παίρνει προφυλάξεις ο κόσμος;
- Travis: Ναι φυσικά. Εξάλλου δεν σας κρύβω πως κάθε φορά που βλέπω κάποιον στην τηλεόραση, σκέφτομαι, θα μπορούσα να είμαι στη θέση αυτού του τύπου. Πάντα αναρωτιέμαι πόσο μακριά θα μπορούσα να πάω στον πραγματικό κόσμο, και να κάνω τους άλλους που με βλέπουν να ενεργούν όπως θα ήθελα.
- Ίσως θα μπορούσε να γίνει. Όταν γίνει ένας πραγματικός διάλογος με τα παιδιά, σίγουρα μπορεί να έχει αποτελέσματα. Πια ήταν η πιο δύσκολη ταινία για σένα;
- Travis: Το No Way Out ήταν η πιο δύσκολη ταινία που έχω κάνει ποτέ. Είχα 127 γραμμές. Ξεκίνησα με 127 γραμμές και από τη στιγμή που πήρα το ρόλο κατέληξαν να είναι περίπου 150 γραμμές.
- Πως σκέφτεσαι τα πράγματα για το μέλλον;
- Για μένα θέλω να είναι αναγνωρίσιμα τα πράγματα από μακριά. Να είμαι σοβαρός, και αυτό ήταν το πιο δύσκολο σε μια ταινία για μένα, αφού έπρεπε όλη την ώρα να σκέφτομαι πραγματικά, εκτός από το The Freshmen. Το The Freshmen ήταν φυσικά δύσκολο να γίνει ταινία, το No Way Out όμως ήταν διανοητικά δύσκολο να γίνει ταινία. Για την (ας πούμε) μετά κατάσταση, θα ήθελα να είναι σοβαρή, και να προσπαθήσω να δημιουργήσω και να διατηρήσω μια εικόνα. Συνήθως έτσι απλά λέγοντας λόγια που έχουν να κάνουν με το φύλο αλλά και τις ταινίες. Θα ήθελα οι ταινίες μου να λένε ιστορίες, να θέτουν μια διανοητική εικόνα για μένα στο μυαλό του κοινού, και να σκέφτονται ήδη για το τι τους μιλάω.
Σύνδεσμοι (Links)

Προφίλ του Travis Wade στα Falcon Studios:

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ (Movie Title)
  • Hardline, Jocks Studio,Top, 1997
  • Mercury Rising, Falcon, Top , 1997
  • High Tide, Falcon,Top , 1997
  • Freshmen, FalconTop, 1997
  • Stock Released, Jocks Studio, Top, 1999
  • Crush, Falcon,Top Bottom, 2000
  • FULLfilled, Falcon, Top, 2000
  • Hard To Hold, Jocks Studio, Top, 2000
  • No Way Out, Falcon, Top, 2000
  • Now And Forever, Studio 2000,Top, 2000
  • Out of Athens Falcon,Top, 2000
  • Out of Athens 2, Falcon,Top, 2000
  • Hooked, Jocks Studio, Top , 2001
  • Pool Parties, Falcon, Top, 2007
  • Poolside Sex, Falcon, Top, 2000
  • Superstars Rising, Falcon, 2010
  • Up Close, Falcon,Top, 2000
  • Best Of Travis Wade, Falcon 2007
  • Best of Travis Wade 2, Falcon 2010
  • Falcon Studios 35th Anniversary Limited Edition, Falcon, 2007
  • Best of Cameron Fox, Falcon 2008
  • Best Of Colby Taylor 1,Falcon 2007
  • Best of Derek Cameron, Falcon 2002
  • Best of Rod Barry, Falcon 2008
  • Best of the 2000s, Falcon 2009
  • Double Penetration, Falcon,Top, 2010
  • Mike Branson: My Big Fucking Dick, Falcon 2012










 © Falcon Studios (www.falconstudios.com)

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ




Paul Cadmus, Jerry, 1931. Λάδι σε καμβά. Toledo Museum of Art.



ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ
Ο Κατάλογος που ακολουθεί, είναι μια επιλογή από εκδόσεις στα ελληνικά, λογοτεχνικών έργων συγγραφέων που εξέφρασαν πτυχές αυτού που καθιερώθηκε να διατυπώνεται ως "Ομοφυλόφιλη ευαισθησία και κουλτούρα", αλλά και έργων Ελλήνων συγγραφέων, με τη διαφορά ότι στην Ελλάδα ελλείπει μια συνολική εικόνα αντιμετώπισης του ομοφυλόφιλου, πέρα από τη γνωστή χαριτωμένη καρικατούρα που καθιέρωσε η τηλεοπτική αφασία των Νεοελλήνων. Αν και ένα έργο πρέπει να κρίνεται ως καλό, μέτριο ή κακό (εντάξει υπάρχουν και τα αριστουργήματα) όχι από το θέμα, την ιστορία δηλαδή που επιλέγει ο συγγραφέας σαν αφορμή για να μας θέσει τα ερωτήματά του, αλλά από το πόσο μαέστρος είναι στο χειρισμό του υλικού της τέχνης του, εν προκειμένω του Λόγου. Αναμφιβόλως, ο γραπτός λόγος για την ομοφυλοφιλία κατέχει μια ξεχωριστή θέση στο παγκόσμιο στερέωμα της λογοτεχνίας, καταγράφοντας σπουδαία έργα από μεγάλους συγγραφείς.

ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
- Αγκουστίν Γκομέζ Αρκός "Το σαρκοβόρο αρνί" μετάφραση Κατερίνα Μόκκα, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1981.
- Ρεϊνάλδο Αρένας, "Πριν πέσει η νύχτα" μετάφραση Αγγελική Βασιλάκου, εκδόσεις Σύγχρονοι ορίζοντες, Αθήνα, 2001.
- Ρεϊνάλδο Αρένας, "Ο Σελαστίνο πριν την αυγή" μετάφραση Χρύσα Τσαλικίδου, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1984.
- Ρεϊνάλδο Αρένας, "Όνειρα και πραγματικότητες του αδελφού Σερβάντο ντε Μιέρ" μετάφραση Χρύσα Τσαλικίδου, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1983.
- Γκορ Βιτάλ "Το αγόρι πλάι στο ποτάμι" μετάφραση Γιάννης Ευαγγελίδης, εκδόσεις Γράμματα, Αθήνα, 1983.
- Γκορ Βιτάλ "Μάιρα Μπρέκιντριτ" μετάφραση Αλίνα Πασχαλίδου, εκδόσεις Νέα σύνορα, Αθήνα, 1986.
- Εβρέ Γκιμπέρ "Στο φίλο που μου έσωσε τη ζωή" μετάφραση Βάσω Νικολοπούλου – Νίκη Douge εκδόσεις Νέα σύνορα, Αθήνα, 1991.
- Πέτερ Κάμερον (Peter Cameron), "Μια μέρα ο πόνος αυτός θα σου βγει σε καλό" μετάφραση Δέσποινα Παπαγιαννοπούλου, εκδόσεις Κέλευθος, Αθήνα 2009.
- Βιρτζίνια Γουλφ, "Ορλάντο" μετάφραση Αναστασία Λιναρδάκη, εκδόσεις Αστάρτη, Αθήνα, 1984.


 
Cornelius McCarthy, λάδι σε καμβά. Πηγή



- Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, "Απομνημονεύματα Ανδριανού" μετάφραση Ιωάννα Χατζηνικολή, εκδόσεις Χατζηνικολή, Αθήνα, 1976.
- Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, "Αλέξης" μετάφραση Ιωάννα Χατζηνικολή, εκδόσεις Χατζηνικολή, Αθήνα, 1980.
- Βίτολντ Γκόμπροβιτς, "Τρανσατλαντίκ" μετάφραση Κάτια Παπαγεωργίου, εκδόσεις Άκμων, Αθήνα, 1982.
- Adair, Gilbert "Έρωτας και θάνατος στο Λονγκ Άιλαντ" μετάφραση Αλέξης Εμμανουήλ, εκδόσεις Μέδουσα/Σέλλας, Αθήνα, 1999.
- Μπρετ Ίστον Έλλις "Λιγότερο από μηδέν" μετάφραση Ιουλία Ραλλίδη, εκδόσεις , Σέλας Αθήνα, 1987.
- Μπρετ Ίστον Έλλις "Οι νόμοι της έλξης" μετάφραση Ιουλία Ραλλίδη, εκδόσεις Σέλας, Αθήνα, 1989.
- Μπρετ Ίστον Έλλις "Σεληνιακό τοπίο" μετάφραση Χρίστος Τόμπρας - Νάνα Σαμαρτζή, εκδόσεις Μέδουσα, Αθήνα, 2006.




Otto Piltz, Quintet, 1890, λάδι σε καμβά.


- Αντρέ Ζιντ, "Κορυντόν" μετάφραση Νίκος Σπάνιας, εκδόσεις Γνώση, Αθήνα, 1984, και σε μετάφραση Γιάννη Θηβαίου από τις εκδόσεις Οδός Πανός - Σιγαρέτα, Αθήνα, 2007
- Αντρέ Ζιντ, "Αν ο σπόρος δεν παιθάνει" μετάφραση Δημήτρης Ζορμπαλάς, εκδόσεις Ροές, Αθήνα, 1992.
- Αντρέ Ζιντ, "Ο Όσκαρ Ουάϊλντ κι εγώ" μετάφραση Ναπολέων Λαπαθιώτης, εκδόσεις Στοχαστής, Αθήνα, 1997.
- Βίτα Σάκβιλ-Γουέστ (Vita Sackville-West): "Το Πάθος της Λάιδης Σλαίην", μετάφραση Άννα Τσουρλάκη, εκδόσεις Γκοβόστης, Αθήνα, 1990
- Ζαν Ζενέ, "Το ημερολόγιο ενός κλέφτη" μετάφραση Δημήτρης Δημητριάδης, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1975.
- Ζαν Ζενέ, "Η Παναγία των λουλουδιών" μετάφραση Δημήτρης Δημητριάδης, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1976.
- Ζαν Ζενέ, "Το θαύμα του ρόδου" μετάφραση Μαρίνα Κουνέζη, , εκδόσεις Άκμων, Αθήνα. 1982.
- Ζαν Ζενέ, "Ο καυγατζής της Βρέστης" μετάφραση Μαργαρίτα Μαντά, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα. 1981.
- Ζαν Ζενέ, "Επιτάφιες σπονδές" μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα. 1985.


Davit Tanner, An Ice Pack & Chines Takeous. Λάδι σε καμβά, 24x18 εκ



- Γκάρυ Ιντιάνα, (Gary Indiana) "Ο κύκλος της Μέδουσας - Rent boy", μετάφραση Σπύρος Δίοκας, εκδόσεις Περίπλους, Αθήνα, 1998.
- Ζαν Κοκτό, "Το λευκό βιβλίο" μετάφραση Νίκος Παπαδογιάννης, εκδόσεις Δαναός, Αθήνα. 1983.
- Ζαν Κοκτό, "Ελληνικό ημερολόγιο", πρόλογος Γιάννη Τσαρούχη, μετάφραση Θανάσης Νιάρχος, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα.1986.
- Μισέλ ντε Καστίγιο, "Ερωτευμένα αγόρια" μετάφραση Τασώ Καββαδία, εκδόσεις Ζαχαρόπουλος Αθήνα, 1994.
- Κουεντίν Κρισπ, "Ο γυμνός δημόσιος υπάλληλος" μετάφραση Παύλος Μάτεσης, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα, 1995.
- Σίριλ Κολλάρ, "Άγριες νύχτες" μετάφραση Ντορέτα Πέττα, εκδόσεις Πατάκης, Αθήνα, 1993.
- Ντέιβιντ Λίβιτ, "Η χαμένη γλώσσα των γερανών" μετάφραση Γιάννης Τζώρτζης, εκδόσεις, Aquarius, Αθήνα 1988.
- Ντέιβιντ Λίβιτ, "Ερωτικός χορός" μετάφραση Βασίλης Δέρμων, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1987.
- Έντουαρτ Λιμόνοφ, "Ένας Ρώσος ποιητής προτιμά τους μεγάλους νέγρους" μετάφραση Ευδοκία Παπαγκίκα, εκδόσεις Aquarius, Αθήνα, 1986.
  

Roberto González Fernández. Πού να σταθώ και να ξεχάσω, 1982. Μικτή τεχνική, 106x150 εκ. Πηγή

- Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, "Σονέτα του σκοτεινού έρωτα" μετάφραση Σωτήρης Τριβιζάς, εκδόσεις Μικρή Άρκτος, Αθήνα, 2004. (η έκδοση περιλαμβάνει cd με πέντε τραγούδια σε μουσική Δημήτρη Μαραμή. Ερμηνεύει ο Μίνως Θεοχάρης).
- Τόμας Μαν, "Θάνατος στη Βενετία" μετάφραση Άρης Δικταίος, εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, Αθήνα, 1979.
- Τόμας Μαν, "Τόνιο Κρέγκερ", μετάφραση Αλέξανδρος Ίσαρης, εκδόσεις Ύψιλον, Αθήνα, 1985
- Κρίστοφερ Μάρλοου, "Εδουάρδος Β'" μετάφραση Γιώργος Ορφανός, εκδόσεις Ίριδος, Αθήνα 1981. Και σε μετάφραση Σεραφήμ Βελέτζα, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1995.
- Κρίστοφερ Μάρλοου, "Ο Εβραίος της Μάλτας", μετάφραση Σεραφήμ Βελέτζα, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1989.
- Τζέιμς Μέριλ, "Το σημειωματάριο (του Διπλού)", μετάφραση Γιάννης Σουλιώτης, εισαγωγή Βασίλης Βασιλικός, εκδόσεις Σοκόλη-Κουτελιδάκη, Αθήνα 2013.
- Τζέιμς Μπόλντουιν "Μια άλλη χώρα" μετάφραση Καίτη Οικονόμου, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1985, και σε μετάφραση Κώστα Αρβανίτη από τις εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, 2003.
- Τζέιμς Μπόλντουιν "Το δωμάτιο του Τζοβάνι" μετάφραση Καίτη Οικονόμου, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα 1985, και σε μετάφραση Τερέζας Βεκιαρέλλη από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2005.
- Ζαν Λουΐ Μπορύ "Στο φως της μέρας. Το δικαίωμα να είσαι ομοφυλόφιλος" μετάφραση Πέτρος Παπαδόπουλος, εκδόσεις Δέκα, Αθήνα, 1979.
- Ρόμπερτ Μούζιλ, "Ο νεαρός Τέρλες" μετάφραση Αλάξανδρος Ίσαρης, εκδόσεις Ύψιλον, Αθήνα, 1984.
- Γιούκιο Μισίμα, "Εξομολογήσεις μιας μάσκας" μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1977.
- Ουίλιαμ Μπαρόουζ, "Αδελφή" μετάφραση Ανίτα Μιχάλη, εκδόσεις Πλέθρον, Αθήνα, 1988.
- Ουίλιαμ Μπαρόουζ - Τζακ Κέρουακ, "Και έβρασαν οι ιπποπόταμοι στις γούρνες τους" μετάφραση Γιώργος Μπέτσος, εκδόσεις Τόπος, Αθήνα, 2009.
- Ουίλιαμ Μπαρόουζ, "Γυμνό γεύμα" μετάφραση Γιώργος Γούτας, εκδόσεις Απόπειρα, Αθήνα, 2003.




John Koch, Man disrobing, λάδι σε καμβά.



- Μαρσελ Προυστ, "Αναζητώντας το χαμένο χρόνο: Σόδομα και Γόμορρα", μετάφραση Π.Α. Ζάννας, εκδόσεις Ηριδανός, Αθήνα, 1981-1985.
- Μανταλέν Μίλερ (Madeline Miller), "Το τραγούδι του Αχιλλέα" μετάφραση Αναστασία Καλλιοντζή, εκδόσεις Διοόπτρα, Αθήνα, 2013.
- Τζούνα Μπαρνς, "Το δάσος της νύχτας" μετάφραση Παναγιώτης Ι. Χατζηδάκης, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα, 1992
- Ντέιλ Μπεκ "Μάρτιν και Τζων" μετάφραση Λένα Ταχμαζίδου, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1985.
- Μαργκερίτ Ντιράς, "Μάτια γαλανά, μαύρα τα μαλλιά" μετάφραση Έφη Κορομηλά, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1987.
- Ιβ Ναβάρ "Τα λουκούμια" μετάφραση Φίλιππος Δραγούμης, εκδόσεις Νέα σύνορα, Αθήνα, 1983.
- Ιβ Ναβάρ, "Μυστικός γάμος" μετάφραση Ντίνος Σ. Κουμπάτης, εκδόσεις Λητώ, Αθήνα, 1981.
- Όσκαρ Ουάιλντ, "De profuntis" (Εκ βαθέων) μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, Αθήνα, 1981.
- Όσκαρ Ουάιλντ "Τέλενη" μετάφραση Νίκος Παπαδογιάνης, εκδόσεις Ερατώ, Αθήνα, 1986.
- Όσκαρ Ουάιλντ "De profuntis" (Εκ βαθέων) μετάφραση Άρης Αλεξάνδρου, εκδόσεις Γκοβόστης, Αθήνα, 1990.
- Όσκαρ Ουάιλντ "Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι" μετάφραση Άρης Αλεξάνδρου, εκδόσεις Γκοβόστης, Αθήνα, 1990.
- Σάρα Ουότερς "Ανήλικος επισκέπτης", μετάφραση Αύγουστος Κορτώ, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 2011.


 
Γιάννης Τσαρούχης. Νέος με περισκελίδα θαλάσσια σε ροζ φόντο, 1975. Λάδι σε καμβά 70x50 εκ. (Ιδιωτική συλλογή)

- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Amado mio" μετάφραση Μπέτυ Βακαλοπούλου, εκδόσεις Ωκεανίδα, Αθήνα, 1984.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Μια βίαιη ζωή" μετάφραση Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1979 και 1980.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Το άρωμα των Ινδιών" μετάφραση Κώστας Πολέτης, εκδόσεις Οδός Πανός, Αθήνα 1985 και σε μετάφραση Ανταίου Χρυσοστομίδη από τις εκδόσεις Άγρα Αθήνα, 2002.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Παζολίνι: Χρονικό της βίας της δίωξης και του θανάτου" μετάφραση Κούλα Κυριακίδου, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1983.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Ένα όνειρο" μετάφραση Γιάννης Λαμπιδώνης, εκδόσεις Θεωρία, Αθήνα, 1985.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Θεώρημα" μετάφραση Εύη Κώτσου, εκδόσεις Θεωρία, Αθήνα, 1986.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Ένα όνειρο" μετάφραση Βάλι Κεφαλοπούλου, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1986.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Πετρέλαιο" μετάφραση Φοίβος Γκικόπουλος, εκδόσεις Παρατηρητης, Θεσσαλονίκη, 1983.
- Πιέρ Πάολο Παζολίνι "Ποίηση σε σχήμα τριαντάφυλλου" μετάφραση Αντρέας Ριζιώτης, εκδόσεις Τυπωθήτω, Αθήνα, 2004.
- Αφιέρωμα στον Πιέρ Πάολο Παζολίνι Οδός Πανός, αρ. 3 (Οκτώβριος 1981) και αρ. 20-21 (Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος 1985).
- Φελίσε Πισάνο (Felice Picano), "Ενα σπίτι στον ωκεανό, ένα σπίτι στην παραλία" μετάφραση Λύο Καλοβυρνάς, εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2007.



Roberto González Fernández, Η ανακάλυψη της ευχαρίστησης από τον Αδάμ, 1981. Χρωματιστά μολύβια σε χαρτί, 75 x 53 εκ. Πηγή



- Μάνουελ Πουίγκ "Το φιλί της γυναίκας αράχνης" μετάφραση Ιάκωβος Κοπερτί, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1984.
- Σάντρο Πένα "Λίγος Πυρετός" μετάφραση Άλκηστη Παλάσκα, εκδόσεις Οδός Πάνός, Αθήνα, 1986.
- Τζον Ρέτσι "Η πόλη της νύχτας" μετάφραση Χρύσα Τσαλικίδου, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1996.
- Μαίρη Ρενώ "Ο ηνίοχος" μετάφραση Ρένα Καρακατσάνη, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα, 1990.
- Μαίρη Ρενώ "Το τελευταίο κρασί" μετάφραση Γιάννης Σπανδώνης εκδόσεις Καλέντης, Αθήνα, 1991.
- Ράινερ Μ. Ρίλκε, "Γράμματα σ' ένα νέο ποιητή", Εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 1995
- Ε.Μ. Φόρστερ, "Μωρίς" μετάφραση Νίκος Βουδούρης, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 1988.
- Ε.Μ. Φόρστερ, "Στην άλλη ζωή" μετάφραση Δημήτρης Στεφανάκης, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 2000.

Joshua LaRock, Self Portrait. Πηγή


- Ντομινίκ Φερναντέζ, "Το ροζ αστέρι" μετάφραση Πάνος Αθανασίου, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1989.
- Ντομινίκ Φερναντέζ, "Η δόξα του παρία" μετάφραση Λόισκα Αβαγιαννού, εκδόσεις Αστάρτη, Αθήνα, 1987.
- Ντομινίκ Φερναντέζ, "Μ' ένα μπουκέτο γιασεμί στ΄αυτί" μετάφραση Κατερίνα Δεντάκη, εκδόσεις Αquarius, Αθήνα, 1988.
- Ντομινίκ Φερναντέζ, "Εγώ ο Πιέρ Πάολο στα χέρια του αγγέλου" μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδόσεις Aστάρτη, Αθήνα, 1985.
- Ντομινίκ Φερναντέζ, "Η αρπαγή του Γανυμήδη" μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1995.
- Χιούμπερτ Σέλμπι "Τελευταία έξοδος για το Μπρούκλιν" μετάφραση Αλίκη Αλεξανδράκη, εκδόσεις Γράμματα, Αθήνα, 1980.
- Χιούμπερτ Σέλμπι "Το δέντρο της θλίψης" μετάφραση Μιχάλης Μακρόπουλος, εκδόσεις Οξύ, Αθήνα, 2001.



Henry Scott Tuke, Youth in White Trousers. Λάδι σε καμβά.




- Πατρίς Σερώ / Έρβε Γκιμπέρ, "Έρωτες ανδρών", (σενάριο και σημειώσεις), μετάφραση Βάσω Νικολοπούλου - Νίκη Douge, εκδόσεις Νέα Σύνορα Λιβάνη, Αθήνα, 1990. 
- Μάρτιν Σέρμαν, "Μπεντ", μετάφραση Γιώργος Θεοδοσιάδης, εκδόσεις Αμοργός, Αθήνα, 1980.
- Άλι Σμιθ, "Κορίτσι συναντά αγόρι", μετάφραση Μαίρη Σαρατσιώτη, εκδόσεις Τόπος, Αθήνα, 2010.
- Λόρενς Σίμελ (Lawrence Schimel), "Δύο ερωτευμένα αγόρια", μετάφραση Μαρία Παπαγιάννη, εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2006.
- Σουζάν Σόντακ, "Η γοητεία του φασισμού", μετάφραση Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, εκδόσεις Ύψιλον, Αθήνα, 2010.
- Μάθιου Τέρενς (Mathieu Terence) "Ημερολόγιο μιας στεγνής καρδιάς" , μετάφραση Θεοδώρα Θυμιοπούλου, εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη, 2002.
- Σόνια Τζόουνς (Sonya L. Jones) "Ιστορία της σύγχρονης ομοερωτικής λογοτεχνίας" μετάφραση Θάνος Βέσης, εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2007.
- Κολμ, Τόιμπικ "Λίγο πριν την αυγή", μετάφραση Χωρεάνθη Βερίνα, εκδόσεις Φυτράκη, Αθήνα, 1990.
- Χρήστος Τσιόλκας "Κατά Μέτωπο", μετάφραση Γιάννης Πολύζος, εκδόσεις Οξύ, Αθήνα, 1999.
- Άλαν Χόλινχερστ "Τα μυστικά μονοπάτια του έρωτα" μετάφραση Γιάννης Γαλάτης, εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, Αθήνα, 1997.
- Πατρίσια Χάισμιθ "Κάρολ μια συνηθισμένη ιστορία αγάπης" μετάφραση Χρύσα Σπυροπούλου, εκδόσεις Πρόσπερος, Αθήνα, 1993.
- Μπαΐλι Χαϊμέ, "Μην το πεις σε κανέναν", μετάφραση Αγγελική Βασιλάκου, εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα, 1997.
- Ράντκλιφ Χολ "Το πηγάδι της μοναξιάς" , μετάφραση Νίκη Σταυρίδη, εκδόσεις Κουκίδα, Αθήνα, 2003.


Nebojsa Zdravkovic. Πηγή



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
- Ανδρέας Αγγελάκης, «Αλησμόνητα σινεμά», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1989.
- Φίλιππος Αγγελής, «Το αγαπημένο παιδί της μοναξιάς», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2010.
- Ιωσήφ Αλυγιζάκης, «Κρυφά γοήτευσέ με», εκδόσεις Modern Times, Αθήνα, 2009.
- Ιωσήφ Αλυγιζάκης, «Τρεις λευκές σελίδες», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2005.
- Αλέξης Αρβανιτάκης, «Γράμματα στο Μάριο», εκδόσεις Σιγαρέτα, Αθήνα, 1982.
- Αλέξης Αρβανιτάκης, «Μόνα Λίζα», εκδόσεις Άμαξα, Αθήνα, 1985.
- Αλέξης Αρβανιτάκης, «Απογευματινό φως», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1998.
- Ευάγγελος Αδαμάκης, «Ανήρ εκδιδόμενος», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 2008.
- Γιώργος Αδαμίδης, «Βολή εγγύς φιλίων τμημάτων», εκδόσεις Εντευκτήριο, Θεσσαλονίκη, 1985.
- Ελισάβετ Βακαλίδου-Μπέτυ, «Μπέτυ ο καπετάνιος της ψυχής μου», εκδόσεις Εξάντας.
- Ελισάβετ Βακαλίδου-Μπέτυ, «…πόσο πάει;», εκδόσεις Νεφέλη, και σε επανέκδοση από τις εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2009.
- Γρηγόρης Βαλλιανάτος, «Ακατάλληλο», εκδόσεις Καστανιώτη. Αθήνα, 2008.
- Δημοσθένης Βουτυράς, «Όταν σκάνε τα λουλούδια», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης. Αθήνα, 2010.
- Θεόδωρος Γρηγοριάδης, «Το παρτάλι», εκδόσεις Πατάκης, Αθήνα, 2002.
- Θεόδωρος Γρηγοριάδης, «Χάρτες», εκδόσεις Πατάκης, Αθήνα, 2007.
- Θεόδωρος Γρηγοριάδης, «Ο χορευτής στον ελαιώνα», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 2001.
- Χρήστος Δήμας, «Ανάσα», εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης, Αθήνα, 2008.
- Γεράσιμος Δενδρινός, «Άλκης», εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2003.
- Γεράσιμος Δενδρινός, «Φραγή εισερχομένων κλήσεων», εκδόσεις Μεταίχμιο , Αθήνα, 2006.


Ken Landon Buck, Reflections. Παστέλ σε χαρτί, 90 x 114,3 εκ. Πηγή




- Παναγιώτης Ευαγγελίδης, «Κωνσταντίνος», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1997.
- Παναγιώτης Ευαγγελίδης, «Το χέρι κάτω απ’ το ρούχο», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1993.
- Ανδρέας Εμπειρίκος, «Ο μέγας Ανατολικός», (Βιβλίο 7), εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 1992.
- Σόνια Ζαχαράτου, «Τα νερά στα μάτια σου», εκδόσεις Τόπος, Αθήνα, 2012.
- Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, «Ο Καιάδας - Χρονικό μιας πολιορκίας», εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης, Αθήνα, 2004.
- Χρήστος Ιωαννίδης, «Κάτι άλλαξε», εκδόσεις τετράγωνο, Αθήνα, 2010.
- Γιώργος Ιωάννου, «Επιτάφιος Θρήνος», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1980.
- Γιώργος Ιωάννου, «Καταπακτή», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1982.
- Γιώργος Ιωάννου, «Ο της φύσεως Έρως», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1982.
- Γιώργος Ιωάννου, «Ομόνοια 1980», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1987.
- Γιώργος Ιωάννου, «Η μόνη κληρονομιά», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1990.
- Αύγουστος Κορτώ, «Ο δαιμονιστής», εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 2007.



Douglas Kingsbury The Sleeper, λάδι σε λαμβά.




- Βασίλης Καββαθάς, «Το δεύτερο φουστάνι», εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 2000.
- Βασίλης Καββαθάς, «Ωραίο το φουστάνι σου, Γιώργο μου», εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 2000.
- Τόλης Καζαντζής, «Η παρέλαση», διηγήματα, εκδόσεις Ερμής, Αθήνα, 1976.
- Βασίλης Καββαθάς, «Άνδρες ντυμένοι γυναίκες», εκδόσεις Ελληνικά γράμματα.
- Ανδρέας Κάραγιαν, «Η αληθής ιστορία», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2008.
- Ανδρέας Κάραγιαν, «Σκοτεινές ιστορίες», εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 2013.
- Ανδρέας Κάραγιαν, «Ανήθικες ιστορίες», εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2011.
- Στέλλα – Ιάκωβος Καραμολέγκου, «Το δώρο του Ιερού Πόνου», εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα, 1993.
- Μαργαρίτα Καραπάνου, «Υπνοβάτης», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1997.
- Μαργαρίτα Καραπάνου, «Rien ne va plus», εκδόσεις Ερμής, Αθήνα, 1986.
- Σπύρος Καρυδάκης, «Καυτό μέλι», (αρχαία ελληνικά ερωτικά ποιήματα από άντρες για άντρες και ερωτολογικός σχολιασμός τους), αυτοέκδοση, Αθήνα, 2013.
- Μένης Κουμανταρέας, «Η μυρωδιά τους με κάνει και κλαίω», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1996.
- Μένης Κουμανταρέας, «Δυο φορές Έλληνας», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 2001.
- Μένης Κουμανταρέας, «Η μέρα για τα γραπτά κι η νύχτα για το σώμα», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1999.
- Μένης Κουμανταρέας, «Σεραφείμ και Χερουβείμ», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1981.
- Πάνος Χ. Κούτρας - Παναγιώτης Ευαγγελίδης «Στρέλλα», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2010.
- Κατερίνα Κοφινά, «Η μεταμόρφωση της πεταλούδας», εκδόσεις Modern Times, Αθήνα, 2007.
- Θωμάς Κοροβίνης, «Κανάλ ντ’ αμούρ. Αφήγημα για το ερωτικό περιθώριο της Θεσσαλονίκης του ‘80», εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 1996.



Παναγιώτης Καρώνης, Σπουδή αντρικής φιγούρας (ο Γιώργος). λάδι σε χαρτόνι, 22x34 εκ. Πηγή




- Βαγγέλης Κολώνας, «Τα δάκρυα είναι γένους ουδετέρου», εκδόσεις Αστάρτη, Αθήνα, 1981.
- Βαγγέλης Κολώνας, «Οι κυρίες από τη Σαχάρα», εκδόσεις Νέα σύνορα Λιβάνη, Αθήνα, 1990.
- Βαγγέλης Κολώνας, «Η διπλανή μοναξιά», εκδόσεις Μπογιάτης, Αθήνα, 1982.
- Εύα Κουμαριανού, «Το ταξίδι της ζωής μου», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2012.
- Δημοσθένης Κούτροβικ, «Η εξέλιξη της ανθρώπινης σεξουαλικότητας», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
- Κωνσταντίνος Κυριακός, «Διαφορετικότητα και ερωτισμός», εκδόσεις Αιγόκερως, Αθήνα, 2001.
- Ναπολέων Λαπαθιώτης, «Το τάμα της Ανθούλας», εκδόσεις Λιβάνης, Αθήνα, 2007.
- Γιάννης Μακριδάκης, «Ήλιος με δόντια», εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 2010.
- Παύλος Μάτεσις, «Αλδεβαράν», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2007.
- Παύλος Μάτεσις, «Ο παλαιός των ημερών», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1994.
- Παύλος Μάτεσις, «Ύλη δάσους», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1992.


 
Danid Tanner, The Nap Living Room. Λάδι σε καμβά. 


- Κωνσταντίνος Ματσούκας, «Πρόσεχε τη στροφή και άλλα διηγήματα», εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης, Αθήνα, 2004.
- Αμαλία Μεγαπάνου, «Έκτωρ», εκδόσεις Libro, Αθήνα, 1989.
- Πέτρος Μπιρμπίλης, «Έχω μόνο εσένα», εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα,2007.
- Φρίντα Μπιούμπι, «Δεκατρία φεγγάρια μετά», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1987.
- Χρήστος Ναούμ, «Αχ, αυτές οι Βασίλισσες», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2008.
- Αντώνης Νικολής, «Διονυσία», εκδόσεις Το Ροδακιό, Αθήνα, 2012.
- Γιάννης Ξανθούλης, «Ο Σόουμαν δε θα 'ρθει απόψε», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1998.
- Γιάννης Ξανθούλης, «Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1984.
- Γιάννης Ξανθούλης, «Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1989.
- Γιάννης Ξανθούλης, «Τo ταγκό των Χριστουγέννων», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2004.
- Γιώργος Ξενίας, «Paradise», εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1995.



David Park  Bathes, Λάδι σε καμβά.


- Ηλίας Πετρόπουλος, «Καλιαρντά», εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα, 1993.
- Ηλίας Πετρόπουλος, «Η ιστορία της καπότας», εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα, 1999.
- Γιάννης Παλαμιώτης, «Το πάρκο», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1981.
- Γιάννης Παλαμιώτης, «Από το πάρκο στο κενό», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2008.
- Γιάννης Παλαμιώτης, «Μετά ομοφυλοφιλικών επιδόσεων», εκδόσεις Απόπειρα, Αθήνα, 1982.
- Γιάννης Παλαμιώτης, «Οι φίλοι ή Παραχαράκτες της ηθικής», 1985.
- Γιάννης Παλαμιώτης, «Ναπολέων Λαπαθιώτης» (το Οκτασέλιδο του Μπιλιέτου Νο 10)
- Αλέξης Πανσέληνος, «Βραδιές μπαλέτου», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1981.
- Παρασκευαϊδης Θανάσης, «Σαπφώ αγαπημένη ΨΑΠΦΑ ΑΓΑΠΑΤΑ», εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας.
- Έλσα Ροζάκη, «Οι ξανθιές το γλεντάνε», εκδόσεις Ερατώ, Αθήνα, 1982.
- Αγγελίνα Ρωμανού, «Oriana Express», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2009.
- Πλάτωνος, «Συμπόσιον», κείμενον, μετάφρασις και ερμηνεία: Ιωάννης Συκουτρής, Ακαδημία Αθηνών, Ελληνική Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1934.


 
Peter Churcher, Simon Standing 2003. Λάδι σε καμβά, 50 x 41 εκ. 



- Χρήστος Ρούσσος, «Προς σωφρονισμόν», εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα, 1991.
- Χρήστος Ρούσσος, «Εγώ ο άγγελος που σκότωσα τον εραστή μου...» εκδόσεις Οδυσσέας.
- Χρήστος Ρούσσος, «Μονοκατοικία με κήπο» εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα 2013.
- Ντόρα Ρωζέττη, «Η ερωμένη της», εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2005.
- Αντώνιος Ρουσοχατζάκης, «Konitsa, my love», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2005.
- Αντώνιος Ρουσοχατζάκης, «Μπιμπερό με κόκα-κόλα», εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 2000.
- Αντώνιος Ρουσοχατζάκης, «Εδέμ», εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 2002.
- Βάσα Σολωμού-Ξανθάκη, «Το γράμμα», εκδόσεις Χατζηνικολή, Αθήνα, 1982.
- Σουζάνα Σωτηριάδου, «Αρχή και τέλος».
- Σουζάνα Σωτηριάδου, «Ερήμην», εκδόσεις Ίων, Αθήνα, 1989.
- Τάκης Σπετσιώτης, «Δελτίον ταυτότητος - Γενικός αριθμός Θ 307136», εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 2003.
- Τάκης Σπετσιώτης, «Γραμματικός σ ένα παιδί του δρόμου», εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 2009.
- Τάκης Σπετσιώτης, «Το άλλο κρεβάτι», εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 2009.
- Τάκης Σπετσιώτης, «Στον Κώστα Ταχτσή αντί στεφάνου», Οδός Πανός-Σιγαρέτα, Αθήνα, 1996.


Bruce Sargeant (Mark Beard), Leather Jacket and White T-Shirt




- Πρόδρομος Σαββίδης, «Το σπέρμα», εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα, 1980.
- Πρόδρομος Σαββίδης, «Δυο σταγόνες βροχή», εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 1985.
- Σαββάκης Αλέξης, «Ιωάννης Τσαρούχης υπό Αλεξίου Σαββάκη», εκδόσεις Ελεύθερος τύπος, Αθήνα, 1994.
- Μάρα Σέη, «Μόνο γυναίκες», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 2000.
- Σαΐας-Μαργίζου Βεατρίκη, «Ο Νέστορας που Τόρη τον φώναζε αυτή», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1997.
- Γιώργος Συμπάρδης, «Ο άχρηστος Δημήτρης», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1998.
- Κώστας Ταχτσής, «Το τρίτο στεφάνι», εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2009.
- Κώστας Ταχτσής, «Τα ρέστα», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1988.
- Κώστας Ταχτσής, «Από τη χαμηλή σκοπιά», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1992.
- Κώστας Ταχτσής, «Το φοβερό βήμα», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα, 1989.


Sacrevoir. Die Werkstatt des Dädalus Öl auf Leinwand, λάδι σε καμβά, 94x140 εκ.


- Γεώργιος Τερτσέτης, «Άνδρας τον άνδρα ν' αγαπά», εκδόσεις Περίπλους, Αθήνα, 1996.
- Γ. Σ. Τζαμαλούκα, «Αναζήτηση αντρικής ταυτότητας, τι είναι ομοφυλοφιλία», εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα, 2011.
- Γιάννης Τσαρούχης, «Αγαθόν το εξομολογείσθαι», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1992.
- Γιάννης Τσαρούχης, «Ως στρουθίον μονάζον επί δώματος», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1990.
- Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, «Αντίο παλιέ κόσμε!», εκδόσεις Τσαγκαρουσιάνος, Αθήνα, 2007.
-Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, «Μοναξιές», εκδόσεις Κάκτος Αθήνα 1986.
- Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, «Στον Παλιό Καταρράκτη» εκδόσεις Τσαγκαρουσιάνος, Αθήνα, 2005.
- Κώστας Τσαρούχας, «Αγόρια στην Πορνεία», εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα, 1995.
- Κώστας Τσαρούχας, «Άλκηστης. Το σκοτάδι και το φως στο ερωτικό ένστικτο», Ελληνικά γράμματα, Αθήνα, 1995.
- Δημήτρης Τσεκούρας, «Ο Συν και 0 Πλην», εκδόσεις Πολύχρωμος πλανήτης, Αθήνα, 2009.
- Δημήτρης Τσεκούρας, «Η ομορφιά σου», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2006.
- Άρης Φιορέτος, «Η αλήθεια για τον Σάσα Κνις», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2006.


Carolyn Weltman. Fight Boy Getting Rady, μολύβια σε χαρτί



- Μανόλης Χαρινός, «Και ο Μότσαρτ; Πέθανε τα μεσάνυχτα», εκδόσεις Μοντέρνοι καιροί, Αθήνα, 1999.
- Δημήτρης Χατζόπουλος, «Μπριγιόλ», εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική, Αθήνα, 2005.
- Ντίνος Χριστιανόπουλος, «Στο Καραμπουρνάκι από τη Νεκρή Πιάτσα», εκδόσεις Ιανός, Αθήνα, 1997.
- Ντίνος Χριστιανόπουλος, «Η κάτω βόλτα», εκδόσεις Ιανός, Αθήνα, 2004.
- Ντίνος Χριστιανόπουλο,ς «Πίσω απ’ την Αγιά-Σοφιά», εκδόσεις Ιανός, Αθήνα, 1997.
- Γιώργος Χρονάς, «Ο αναιδής θρίαμβος», εκδόσεις Οδός Πανός-Σιγαρέτα, Αθήνα, 1984.
- Γιώργος Χρονάς, «Τα κοκόρια της οδού Αισχύλου», Οδός Πανός-Σιγαρέτα, Αθήνα, 2005.
- Χρήστος Χρυσόπουλος, «Ο μανικιουρίστας», εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα, 2000.
- Λεωνίδας Χρηστάκης "Άντυ Γουόρχολ, Χαρακτηριογραφία", εκδόσεις Δελφίνι, Αθήνα 1994.
- Ανδρέας Αγγελάκης, «Ομοφυλοφιλία και νεοελληνική ποίηση», περιοδικό Διαβάζω 19/9/1990 αρ. 246, σελ. 62-71.
- Άρθρα και κριτικές αναλύσεις στα περιοδικά: "Αμφί" (Α.Κ.Ο.Ε.), "Ο πόθος" (ΟΠΟΘ), "Η Λάβρυς", "Μπανάνες", "Οδός Πανός", "Κράξιμο" (Πάολα), "Κοντροσόλ στο χάος", "Βιταμίνη μηδέν", "Gay", "10%".



Steven Levin, Synday Paper, λάδι σε καμβά.

 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
ΑΜΦΙ, Lesbian gay Οδηγός πόλης.
Διαβάζω, Τεύχος 66.
Οδός Πανός, Τεύχος 39 Νοέμβριος - Δεκέμβριος 1988.
Οδός Πανός, Τεύχος 46 Ιανουάριος - Φεβρουάριος 1990.
Οδός Πανός, Τεύχος 50 Ιούλιος - Αύγουστος 1990.
Οδός Πανός, Τεύχος 55 Μάϊος - Ιούνιος 1991.
Οδός Πανός, Τεύχος 57 Σεπτ.-Οκτ. 1991.
Οδός Πανός, Τεύχος 71 Ιανουάριος - Φεβρουάριος 1994.
Οδός Πανός, Τεύχος 86-87, Μάιος-Αύγουστος 1996.
Οδός Πανός, Τεύχος 93-94, Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 1997.
Οδός Πανός, Τεύχος 96, Μάρτιος-Απρίλιος 1998.
Περιοδικό "Διαβάζω", Οι αυτόχειρες της λογοτεχνίας.
Περιοδικό "Διαβάζω", Τεύχος 246 "Ομοφυλοφιλία".
Περιοδικό "Διαβάζω", Υπερεαλισμός και έρωτας.
Περιοδικό "Κοντροσόλ στο χάος", τεύχη 1 έως 5.
Περιοδικό "10%" τεύχη 1 έως 11.
Περιοδικό "Το κράξιμο" 1981-1993, εκδόσεις Γοργώ, Θεσσαλονίκη 2007.
Περιοδικό "Δίφωνο" Τεύχος 34, Ιούλιος 1998, Αφιέρωμα: Η ομοφυλοφιλία εντός των τεχνών.
Σκηνή & Οθόνη, Τεύχος 1 Αφιέρωμα: Η ομοφυλοφιλία στη σκηνή.
Πρακτικά συζήτησης, "Όλοι διαφορετικοί Όλοι ίσοι 26η Ιούνη / Ημέρα Ομοφυλοφιλίας" Λευκός Πύργος, 1995.
Πρακτικά συζήτησης, "Ομοφυλοφιλικός γάμος". 

Περισσότερα για τα GAY περιοδικά στην Ελλάδα: Κλικ εδώ



Γιάννης Τσαρούχης, Ναύτης που διαβάζει, λάδι σε πανί 96x80 εκ. (Πινακοθήκη Πιερίδη, 298)


ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ
-Ανδρέας Αγγελάκης «Ομοφυλοφιλία και νεοελληνική ποίηση», περιοδικό Διαβάζω 19/9/1990 αρ. 246 σελ. 62-71.
-Άρθρα και κριτικές αναλύσεις στα περιοδικά: "Αμφί" (Α.Κ.Ο.Ε.), "Ο πόθος" (ΟΠΟΘ), "Η Λάβρυς", "Μπανάνες", "Οδός Πανός", "Κράξιμο" (Πάολα), "Κοντροσόλ στο χάος", "Βιταμίνη μηδέν", "Gay", "10%".



Περισσότερα για την GAY βιβλιογραφία στα ελληνικά: Κλικ εδώ